Botswana

anders dan andere landen

Terugkijkend was dit een reis met vele hoogtepunten en blijven er veel verschillende indrukken achter. Het was de bedoeling om de diversiteit van Afrika te laten zien en dat is gelukt. De reis startte in Namibië met Windhoek, een typisch klein Afrikaans-Duits stadje omringd door heel veel niets. De Kalahari woestijn met de San bevolking, die hinkt op twee gedachten. Blijven wij traditioneel, dan trekken wij verder weg de woestijn in, of gaan onze kinderen toch naar een lagere school?

Botswana was spectaculair. De dieren zijn de baas. Je leest dat er geen hekken zijn en dat er geen massatoerisme is, maar dat dat tot gevolg heeft dat olifanten vlak achter je tentje langslopen en de waterleiding stuk kunnen trekken, of dat dieren niet of nauwelijks

weglopen als er jeeps aan komen rijden, dat er niet meer dan drie jeeps bij een dier mogen komen, of dat je binnen 24 uur de Big Five al van heel dichtbij hebt gezien … Dat is toch anders.

De uitgestrektheid van het land en wat dunbevolkt betekent. Dorpjes zijn eigenlijk kleine families met wat vee, dat in openbare vlakten door elkaar graast. Geen hekken is ook geen eigendom van land. Als jij jezelf wil beschermen tegen wilde dieren, dan mag een hek om jouw huisje wel. Let wel op waar je rijdt, ook naast en op de Kalahari highway lopen dieren, die daar voorrang hebben.

Het landschap dat zo veranderde tijdens deze reis. Van de Kalahari naar de Okavango delta. De rondvlucht boven de delta gaf een mooi beeld van de enorme oppervlakte van de delta; dat wij dieren zouden vinden, leek daarna niet meer zo vanzelfsprekend. Zo vlak voor het regenseizoen was al het water bijna op en de dieren verzamelden zich aan het einde van de dag aan de randen van het weinige water dat er nog wel was. Geen of weinig blaadjes aan de bomen, weinig hoog gras, dan zijn de dieren toch eenvoudig te vinden en te spotten.... Verbazingwekkend was hoe zelfs een olifant binnen een paar meter tussen kale takken bijna niet meer te zien was!

Bij Nata waren de zoutpannen nog meer onmetelijk dan gedacht. Kabo vertelde daar dat door de botsing van de tektonische platen in dit deel van Afrika de delta en de Victoria watervallen zijn ontstaan.

Het belang van water in de woestijn zagen wij in Elephant Sands.

Onvoorstelbaar dat daar een maand na de start van het regenseizoen het gras meer dan een meter hoog staat. En wat een geniaal idee om tenten rondom een “water hole” neer te zetten. In Chobe was er door de rivier nog water in overvloed en zat er meer vlees op de botten van de dieren.

Onderweg naar Kasane zagen we voor het eerst landbouw zoals wij dat kennen, grootschalig en met overschotten, zodat er kan worden geëxporteerd. Het wordt nu nog gerund door een tiental boerenfamilies uit de buurlanden maar zal in de toekomst overgenomen worden door lokale boeren.

De Victoria Falls waren ondanks de droogte enorm indrukwekkend. Wij hebben ze bekeken vanuit Zimbabwe met een wandeling en de helft van de groep ook nog vanuit de lucht, waar de kloven in het landschap goed te zien waren. Het verhaal dat Kabo vertelde op de vlakte van Nata, kwam tot leven.

Maar een reis zoals dit, wordt vooral bijzonder door het gezelschap waarmee je de reis maakt. Enthousiasme, verbazing, verwondering werkt aanstekelijk. Je reist bewuster en door elkaars verhalen beleef je het meer intens. “Een reis met een gouden randje” schreven twee dames en daar kunnen wij het van harte mee eens zijn.

 

Annelies en Angeline

Ook het leven en wonen in Afrika kwam aan bod. Door de projecten kregen wij ook beeld van de gevolgen van HIV voor de bevolking en de problemen waar Afrikaanse vrouwen mee kampen. Emancipatie komt op gang en is nodig om langzaamaan gezinnen financieel zelfstandig te krijgen.

contact